۲ پسند
تار و پود پارچه‌ات را خودت جمع کن! ♻️ قانون تازهٔ اروپا برای زبالهٔ منسوجات
هر سال میلیون‌ها تن لباس، ملحفه و پرده در دنیا دور ریخته می‌شود و کمتر از ۱٪ آن دوباره به پارچهٔ نو تبدیل می‌شود. بیشترش یا دفن می‌شود یا می‌سوزد. تا امروز هزینهٔ این زباله را شهرداری‌ها و مردم می‌دادند، نه کسی که آن را تولید کرده بود.
اتحادیهٔ اروپا تصمیم گرفته این بازی را عوض کند.
چه اتفاقی افتاد؟
پارلمان اروپا شهریور ۱۴۰۴ اصلاحیهٔ «دستورالعمل چارچوب پسماند» را تصویب کرد و این قانون ۲۵ مهر ۱۴۰۴ رسماً لازم‌الاجرا شد. اسم این روش مسئولیت گستردهٔ تولیدکننده است (EPR). یعنی:
تولیدکنندهٔ پوشاک، کفش و منسوجات خانگی باید هزینهٔ جمع‌آوری، تفکیک و بازیافت محصولاتش را بپردازد.
چه محصولاتی را شامل می‌شود؟
لباس و کلاه
کفش
پتو، ملحفه و حولهٔ آشپزخانه
پرده
کشورها اگر بخواهند می‌توانند تشک را هم اضافه کنند.
جدول زمانی:
تا تیر ۱۴۰۶ (ژوئن ۲۰۲۷): کشورهای عضو باید قانون را در قوانین خودشان بیاورند.
تا فروردین ۱۴۰۷ (آوریل ۲۰۲۸): طرح‌های EPR باید در همه‌جا راه افتاده باشند.
کسب‌وکارهای خیلی کوچک یک سال فرصت بیشتر دارند.
نکتهٔ جالب: هرچه محصول بی‌کیفیت‌تر، هزینه بیشتر! 💸
این قانون اجازه می‌دهد هزینه‌ها «سبز» تنظیم شوند. یعنی محصولی که زود خراب می‌شود یا قابل بازیافت نیست، هزینهٔ بیشتری بپردازد و محصولی که الیاف بازیافتی دارد، تشویق شود. خیلی‌ها این را ضربه‌ای به «مد سریع» (Fast Fashion) و لباس‌های ارزان یک‌بارمصرف می‌دانند.
چرا برای ما مهم است؟ 🤔
فرش فعلاً به‌صراحت در فهرست نیست، اما منسوجات خانگی مثل پتو، ملحفه و پرده هستند.
در طرح‌های EPR معمولاً کسی که کالا را برای اولین بار وارد بازار آن کشور می‌کند (واردکننده یا فروشندهٔ آنلاین) مسئول حساب می‌شود. پس خریدار اروپایی احتمالاً از صادرکننده می‌پرسد: «محصولت چقدر بادوام است؟ قابل بازیافت هست؟»
مسیر هم روشن است: کیفیت و دوام دارد به امتیاز رقابتی تبدیل می‌شود. این خبر خوبی برای فرش ایرانی است، که همیشه به ماندگاری معروف بوده!
💬 به نظرتان ایران هم روزی باید چنین قانونی برای زبالهٔ نساجی داشته باشد؟
#تار_و_پود #نساجی #بازیافت #اقتصاد_چرخشی #صادرات #فرش_پلاس #خبر
هر سال میلیون‌ها تن لباس، ملحفه و پرده در دنیا دور ریخته می‌شود و کمتر از ۱٪ آن دوباره به پارچهٔ نو تبدیل می‌شود. بیشترش یا دفن می‌شود یا می‌سوزد. تا امروز هزینهٔ این زباله را شهرداری‌ها و مردم می‌دادند، نه کسی که آن را تولید کرده بود.
اتحادیهٔ اروپا تصمیم گرفته این بازی را عوض کند.
چه اتفاقی افتاد؟
پارلمان اروپا شهریور ۱۴۰۴ اصلاحیهٔ «دستورالعمل چارچوب پسماند» را تصویب کرد و این قانون ۲۵ مهر ۱۴۰۴ رسماً لازم‌الاجرا شد. اسم این روش مسئولیت گستردهٔ تولیدکننده است (EPR). یعنی:
تولیدکنندهٔ پوشاک، کفش و منسوجات خانگی باید هزینهٔ جمع‌آوری، تفکیک و بازیافت محصولاتش را بپردازد.
چه محصولاتی را شامل می‌شود؟
لباس و کلاه
کفش
پتو، ملحفه و حولهٔ آشپزخانه
پرده
کشورها اگر بخواهند می‌توانند تشک را هم اضافه کنند.
جدول زمانی:
تا تیر ۱۴۰۶ (ژوئن ۲۰۲۷): کشورهای عضو باید قانون را در قوانین خودشان بیاورند.
تا فروردین ۱۴۰۷ (آوریل ۲۰۲۸): طرح‌های EPR باید در همه‌جا راه افتاده باشند.
کسب‌وکارهای خیلی کوچک یک سال فرصت بیشتر دارند.
نکتهٔ جالب: هرچه محصول بی‌کیفیت‌تر، هزینه بیشتر! 💸
این قانون اجازه می‌دهد هزینه‌ها «سبز» تنظیم شوند. یعنی محصولی که زود خراب می‌شود یا قابل بازیافت نیست، هزینهٔ بیشتری بپردازد و محصولی که الیاف بازیافتی دارد، تشویق شود. خیلی‌ها این را ضربه‌ای به «مد سریع» (Fast Fashion) و لباس‌های ارزان یک‌بارمصرف می‌دانند.
چرا برای ما مهم است؟ 🤔
فرش فعلاً به‌صراحت در فهرست نیست، اما منسوجات خانگی مثل پتو، ملحفه و پرده هستند.
در طرح‌های EPR معمولاً کسی که کالا را برای اولین بار وارد بازار آن کشور می‌کند (واردکننده یا فروشندهٔ آنلاین) مسئول حساب می‌شود. پس خریدار اروپایی احتمالاً از صادرکننده می‌پرسد: «محصولت چقدر بادوام است؟ قابل بازیافت هست؟»
مسیر هم روشن است: کیفیت و دوام دارد به امتیاز رقابتی تبدیل می‌شود. این خبر خوبی برای فرش ایرانی است، که همیشه به ماندگاری معروف بوده!
💬 به نظرتان ایران هم روزی باید چنین قانونی برای زبالهٔ نساجی داشته باشد؟
#تار_و_پود #نساجی #بازیافت #اقتصاد_چرخشی #صادرات #فرش_پلاس #خبر
۱۴ مهر ۱۴۰۵
اولین نظر را بنویسید.